تنت شـــمـــیـــم گــل یاس و نسترن دارد

                                                          نـشانـی از گــل شــب بــو و یـاسمن دارد


 تو آن گـلی کـــه به دور وجود پر مهرت

                                                        چـه بـلــبـلان خوش الحان نغمه زن دارد


دلت ســـرای وفـــا در سرت امید و صفا

                                                      چـه رنجـهـا که وجودت ز دست مـن دارد


تو کــوه صبر و یم عشق و بحر احسانی

                                                     نمـــودِ صـــبــر تــو فــرهاد کوهکن دارد

تنت به گرمی خورشید عالم افروز است

                                                    تــــنــــم نـــیـــاز بـه گرمای آن بــدن دارد

توپـــروریـــده ای در بـاغ عاطفه صد گل

                                                   وجــــود گـــــل زتـــن بــاغبان ثَـمـن دارد

هــزار خــار اگــــر بـــر دلــت نشیند، باز

                                                   دلـت دو بــــاره تــمـنـای ایــن محـن دارد

خدا به قــلب تو از مهر خود عطا بخشید

                                                  چه شکوه ها دلت از خار این چــمن دارد

تو مــهـربـانی «جاویــد» هر زمان باشی

                                                  هـنـــوز دیـــــده ام امــیــــد پـیـرهـــن دارد

از کتاب گلستان جاوید

 

میلاد حضرت زهرا(س) و روزه مادر مبارک